بررسی آزمایشگاهی تاثیر پدیده هیسترزیس جریان فوق‌بحرانی برروی بستر زبر بر پارامتر انرژی نسبی باقی‌مانده
کد مقاله : 1216-IHA
نویسندگان
احسان امین وش *1، رسول دانشفراز2، سینا صادق فام2
1گروه مهندسی عمران، دانشکده مهندسی عمران، دانشگاه تبریز، تبریز، ایران.
2گروه مهندسی عمران، دانشکده فنی و مهندسی، دانشگاه مراغه، مراغه، ایران
چکیده مقاله
در پژوهش حاضر، رفتار هیسترتیک جریان فوق‌بحرانی که می‌تواند در یک کانال در نزدیکی سازه‌های الحاقی از جمله تغییر در بستر کف کانال اتفاق بیفتد، بصورت آزمایشگاهی و تحلیلی مورد بررسی قرار گرفته است. به همین منظور، از دو قطر متوسط مصالح کف کانال به اندازه‌های 12/1 و 2 سانتی متر بهره گرفته شده است. محدوده عمق بحرانی در بازه 7/2 تا 5/4 سانتی‌متر و دبی‌های بکاررفته در محدوده 250 تا 600 لیتر بر دقیقه می‌باشد. دبی بصورت افزایشی در جریان اولیه و سپس بصورت کاهشی در جریان ثانویه وارد فلوم آزمایشگاهی می‌گردد. رژیم‌های احتمالی جریان در نزدیکی مقطع تنگ‌شده براساس اعماق نسبی و انرژی نسبی باقی‌مانده در مقاطع 1 و 2 بصورت تابعی از عدد فرود عبوری از زیر دریچه طبقه‌بندی شده است. نتایج نشان می‌دهد که با افزایش دبی جریان و سپس کاهش آن، در برخی از دبی‌ها دو رفتار متفاوت از جریان در شرایط یکسان آزمایشگاهی دیده می‌شود. همچنین نتایج نشان داد که با افزایش میزان قطر مصالح بستر، مقادیر انرژی نسبی باقی مانده به مقدار زیادی افزایش یافته است، بطوریکه در جریان اولیه میزان این اعماق بیانگر رژیم زیربحرانی و در جریان ثانویه با تشکیل پدیده هیسترزیس در برخی از دبی‌ها بیانگر رژیم فوق‌بحرانی می‌باشد. همچنین با افزایش قطر متوسط مصالح رفتار هیسترتیک جریان تشدیدتر می‌شود.
کلیدواژه ها
رفتار هیسترتیک، رژیم های احتمالی جریان، بستر زبر، اعماق نسبی، انرژی نسبی باقی‌مانده
وضعیت: پذیرفته شده برای ارائه شفاهی